Oneindig scrollen werd in 2006 gebouwd om een echt bruikbaarheidsprobleem op te lossen: een feed nooit laten eindigen. Het werkte. In 2026 getuigde de uitvinder ervan in de rechtbank dat zelfs hij het niet betrouwbaar kan weerstaan.
Infinite scroll is the design pattern where a feed keeps loading new content automatically as you near the bottom, so there's never a page to click to and never a point where it visibly ends. It was built to fix a specific, legitimate usability complaint. It also removed the one structural feature, an actual ending, that used to give people a natural moment to stop.
This page traces the exact invention, the inventor's own public reckoning with it two decades later, what researchers say it does to attention, and where lawmakers have started drawing lines around it by name. All four parts are unusually well documented for a single UI pattern.
Aza Raskin built infinite scroll on Friday, April 28, 2006, for an app called Humanized Reader at his design firm, Humanized. The problem he was solving was specific: paginated results forced a reader to click to a "next page" repeatedly, and every one of those clicks pulled them out of the content and into navigation. In his own words, that moment of navigation "breaks their train of thought and forces them to stop reading," which also happened to be exactly the moment someone might decide to leave the site.
His fix was to remove that moment entirely. New content would simply appear as you neared the bottom of the page, no click, no load screen, no interruption. He pitched the idea early to Google Blogger and the New York Times. Neither adopted it right away. Infinite scroll didn't really take off until the early 2010s, when Twitter and Facebook built it into their feeds, and Instagram, under co-founder Kevin Systrom, refined it into something close to the version that's now standard across nearly every social app.
In 2026, Raskin testified in a New Mexico trial against Meta, part of a broader case centered on addictive platform design and child safety, and the jury ultimately found Meta liable, awarding $375 million under New Mexico law. Raskin's own testimony was the more striking part. He described understanding exactly how infinite scroll works, the psychology behind it, why it removes a stopping point, and admitted that knowledge didn't protect him: he'd catch himself disappearing to the bathroom mid-dinner just to scroll, en uiteindelijk moest hij zijn eigen software schrijven om het gewoonte te doorbreken.
He's also described the pattern more bluntly elsewhere, calling it a "slot machine" for the mind. That's not an outside critic's framing. That's the person who built it, saying so under oath, after spending years unable to reliably out-resist a feature he understood better than almost anyone alive.
Researchers studying scrolling behavior describe something they call a "time blackhole" or "wormhole" effect, where the amount of time someone thinks they spent scrolling is far shorter than the time that actually passed. The feed itself provides no landmark to measure against, so the usual sense of "that took a while" simply doesn't fire the way it would with a defined task.
A related state researchers call normative dissociation shows up alongside it, an absorbed, low-awareness state associated with genuine difficulty remembering what was even seen. Layered on top of both is continuous partial attention, a fragmented kind of focus that keeps a person from fully engaging with any single piece of content, or with whatever they were supposed to be doing before they picked up the phone.
Infinite scroll has moved from design critique to actual statutory language. California's Age-Appropriate Design Code Act, signed in 2022, specifically prohibits infinite scroll, autoplay, and streak mechanics for users under 18, alongside other engagement-maximizing features. Its path hasn't been simple: the law was enjoined shortly after taking effect, and a March 2026 Ninth Circuit ruling vacated much of the lower court's preliminary injunction, so its enforcement status has shifted more than once.
Other states have written it in even more explicitly. South Carolina's law lists infinite scroll by name among its "covered design features," alongside autoplay, gamification mechanics, and push notifications. New York's SAFE for Kids Act restricts algorithmic feeds for minors without parental consent and specifically calls out infinite scroll and autoplay as features requiring restriction or warning labels.
None of this makes infinite scroll illegal for adults, en het is het niet van plan. Wat dit laat zien is dat het patroon verder gaat dan een design-blog praatpunt. Het is nu specifiek genoeg, en de effecten op minderjarigen zijn zorgwekkend genoeg, dat meerdere staatswetgevers zijn naam rechtstreeks in de wet hebben opgenomen.
Raskins getuigenis in de rechtszaal vormt bijna het sterkst mogelijke argument tegen een beroep op wilskracht. Hij ontbrak niet aan informatie. Hij bouwde het ding, begreep de mechanismen van binnenuit en had toch externe software nodig om zijn eigen gewoonte te doorbreken. Als volledige technische kennis van de truc niet genoeg is om het betrouwbaar te verslaan, is een algemene intentie om „minder te scrollen” waarschijnlijk ook niet genoeg.
Fella adresseert de werkelijke structurele kloof die infinite scroll creëerde: het ontbrekende stopmoment. Het ontwerp maakte het natuurlijke einde dat een paginatie-feed ooit had weg. Fella brengt een stopmoment terug, niet in de feed, maar op app-niveau. Apps blijven standaard geblokkeerd, dus er is helemaal geen feed om in te vallen, en de één 5-minuten unlock per sessie is een vaste, doelbewuste grens in plaats van een hoop dat het scrollen ooit eindigt, wat design-technisch nooit zal gebeuren.
Oneindig scrollen is een ontwerppatroon waarbij nieuwe content automatisch laadt zodra een gebruiker de onderkant van een pagina nadert, waardoor klikken naar een volgende pagina overbodig wordt en elk natuurlijk eindpunt van de feed verdwijnt.
Aza Raskin bouwde het op 28 april 2006, voor een app genaamd Humanized Reader bij zijn ontwerpbureau Humanized. Hij ontwierp het om 'page-chunking' op te lossen, waarbij klikken naar een volgende pagina een lezer uit de content trekt en de navigatie in, wat hen een natuurlijk moment geeft om de site te verlaten.
Raskin pitchte het idee vroeg aan Google Blogger en de New York Times, maar het sloeg pas op grote schaal aan begin jaren 2010, toen Twitter en Facebook het overnamen, en Instagram, onder medeoprichter Kevin Systrom, het verfijnde tot de versie die standaard werd op social feeds.
Yes, publicly and specifically. Raskin has called it a "slot machine" for the mind, en getuigde in een 2026-rechtszaak in New Mexico tegen Meta dat zelfs met volledige kennis van hoe het werkt, hij zichzelf betrapte op weg naar het toilet om te scrollen, en uiteindelijk zijn eigen software moest schrijven om de gewoonte te doorbreken.
Researchers describe a "time blackhole" effect, where perceived time spent scrolling is far shorter than actual time elapsed, along with a state called normative dissociation, an absorbed, low-awareness state linked to difficulty remembering what was even seen, and continuous partial attention, een broken vorm van focus die verhindert volledig engagement met elke enkele taak.
Dat begint het bij naam te worden. Californië's Age-Appropriate Design Code verbiedt specifiek oneindig scrollen, automatisch afspelen en streak-mechanismen voor gebruikers onder de 18, hoewel het onderweg voortdurend juridisch is aangevochten. South Carolina's wet en New York's SAFE for Kids Act noemen beide expliciet oneindig scrollen en automatisch afspelen als gereguleerde ontwerpfuncties voor minderjarigen.
Infinite scroll was built specifically to remove the natural stopping point a paginated feed used to provide. Fella reinstates a stopping point at the app level instead: de app is standaard geblokkeerd, dus er is geen feed om in te vallen in de eerste plaats, en de één 5-minuten unlock per sessie is een vaste, welbewuste grens in plaats van de hoop dat het scrollen op zichzelf eindigt.
Het kernmechanisme is vergelijkbaar, maar de uitvoering verschilt. Sommige platforms laden content agressief vooraf om het scrollen naadloos te laten aanvoelen, terwijl andere korte laadvertragingen invoegen die hun eigen apart psychologisch effect creëren.
Rarely, en niet volledig. Een klein aantal browser-extensies of toegankelijkheidsinstellingen kunnen paginering op sommige sites herstellen, maar de meeste native mobiele apps bieden geen ingebouwde manier om de functie uit te schakelen.
